webwinkel

HBL: Gestolte Bloedanalyse

Wij maken tevens ook gebruik van de gestolde bloedanalyse. ''De analyse van gedroogd bloed''
Naast de reguliere bloedonderzoeken zijn er diverse andere, minder bekende methoden. Eén ervan is “de analyse van gedroogd bloed”. In tegenstelling tot de meeste reguliere onderzoeken, heeft het onderzoek van gedroogd bloed het karakter van een preventief of vroegtijdig onderzoek.

Er zijn al veel artsen geweest die de eigenschappen van “gedroogd bloed” hebben bestudeerd. Reeds in 1840 verdiepte de Engelse arts T.W. Jones zich in de bloedstolling. De Amerikaanse biochemicus dr. Robert Bradfort is de eerste die de biologische oorzaken van de structurele veranderingen van het gedroogde bloed verklaarde. Sinds april 1996 is deze test volgens Bradfort, wettelijk erkend in de USA.

De test op zich is erg eenvoudig. Er worden op een objectglaasje van een druppel bloed uit de vingertop een aantal prints genomen. Dit objectglaasje wordt na droging onder een microscoop bestudeerd.  Het gestolde bloed kan allerlei afwijkingen vertonen, deze afwijkingen wijzen in de richting van een bepaald orgaan. Verder wordt naar de globale structuur gekeken. In deze structuur kunnen vele kleine gaatjes zijn ontstaan of juist heel grote openingen. Deze “gaten” geven een beeld van bepaalde problemen die zich stellen. Deze bevindingen met elkaar in verband gebracht, maken een diagnose mogelijk.